แผนที่ย่านกรุงโรม

เมืองเก่าของกรุงโรมแบ่งเป็นริโอเน ย่านประวัติศาสตร์ที่มีต้นกำเนิดในยุคกลาง ในยุคกลางมีอยู่สิบสามริโอเน แออัดอยู่ส่วนใหญ่ในโค้งของแม่น้ำไทเบอร์ และสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตัสที่ 5 ทรงเพิ่มบอร์โกในปี 1586 เป็นริโอเนที่สิบสี่ ในปี 1744 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ทรงให้ปรับระบบใหม่ และแผ่นหินอ่อนที่ติดบนผนังอาคารเป็นเครื่องหมายแสดงเขตของแต่ละริโอเน หลายแผ่นยังพบเห็นได้บนท้องถนนจนทุกวันนี้

ระบบขยายตัวในศตวรรษที่ยี่สิบ ภายในปี 1921 จำนวนริโอเนเพิ่มเป็นยี่สิบสอง โดยปรัตีเป็นแห่งสุดท้ายที่ตั้งขึ้น ริโอเนรุ่นหลังตั้งแต่ XV เป็นต้นไปจึงครอบคลุมพื้นที่นอกแกนกลางเดิม รอบ ๆ ริโอเนเหล่านี้คือควอร์ตีเอเร มีทั้งหมดสามสิบห้าแห่ง เรียงเลข 1 ถึง 35 บนแผนที่ภาพรวม ซึ่งบอกเล่าการเติบโตของเมืองนอกใจกลางเมืองเก่า

แผนที่ที่รวบรวมไว้ที่นี่ประกอบด้วยแผนที่ภาพรวมสองแผ่นเป็นภาษาอิตาลี แผ่นสลักบางแผ่นของปี 1776 และ 1777 ที่มีคำบรรยายเป็นภาษาละติน และแผ่นสีชุดยาวที่มีเลขกำกับถนน แต่ละแผ่นกล่าวถึงริโอเนหรือควอร์ตีเอเรเพียงแห่งเดียว ทำให้หาตำแหน่งถนนภายในย่านได้สะดวก และเห็นว่าพื้นที่ข้างเคียงเชื่อมต่อกันอย่างไร